რუსეთის ექსპანსიონისტური პოლიტიკის იდეოლოგიური საფუძვლები რუსულ პოლიტიკურ ფილოსოფიასა და კონცეფციებში

Abstract

წინამდებარე კვლევაში შესწავლილია რუსეთის ფედერაციის ექს­პანსიონისტური საგარეო პოლიტიკის იდეოლოგიური ფესვები და ამ­ტკიცებს, რომ თანამედროვე რუსული რევიზიონიზმი ხანგრ­ძლი­ვი პოლიტიკურ-ფილოსოფიური ტრადიციების პირდაპირი პრო­­დუქტია. ნაშრომი ფოკუსირებულია პოსტსაბჭოთა გეოპოლი­ტი­­კუ­რი ვაკუუმიდან იმპერიული ამბიციების აღდგენაზე გადას­ვლის პრო­ცესზე, რაც, უპირველეს ყოვლისა, კონსტანტინე ლეონ­ტიევის, ნიკოლოზ ტრუბეცკოისა და ივან ილინის ნაშრომების ინსტრუ­მენტა­ლიზაციის გზით ხორციელდება.

დოკუმენტების თვისებრივი ანალიზის გამოყენებით, ნაშ­რო­მი აჩვენებს, თუ როგორ მოხდა ლეონტიევის „ბიზანტიზმის“, ტრუ­ბეცკოის „ევრაზიულობისა“ და ილინის „ძლიერი სახელმწიფოს“ კონ­ცეფციების ინტეგრირება რუსეთის ოფიციალურ საგარეო პო­ლი­ტიკის კონცეფციებში (2000–2023). ეს ფილოსოფიური ჩარჩოები უზრუნველყოფს დასავლური ლიბერალური წესრიგის უარყოფის, „მრავალპოლარული“ ძალთა ბალანსის შექმნისა და პოსტსაბჭოთა სივრცეში „პრივილეგირებული ინტერესების სფეროს“ დამკვიდ­რე­ბის „ლოგიკურ“ დასაბუთებას. კვლევა ასკვნის, რომ საბჭოთა წარ­სულის რომანტიზება და „მუდმივი მტრის“ ხატის შექმნა აუცი­ლებელ ინსტრუმენტებს წარმოადგენს შიდა კონსოლიდაციისა და სა­ქართველოში, უკრაინასა და მოლდოვაში განხორციელებული ტე­რი­ტორიული ანექსიების ლეგიტიმაციისთვის, რაც სისტემურ გამოწვევას უქმნის გლობალური უსაფრთხოების არქიტექტურას.